ریزش مو ، علل و راه های درمان آن

درمان ریزش مو

ریزش مو

طبق تحقیقات انجمن پوست امریکا،بیش از 80 میلیون نفر از مردم این کشور از معضل ریزش مو رنج می برند.ریزش مو می تواند در سر یا دیگر نقاط بدن اتفاق بیفتد.اگرچه این مشکل در میان بزرگسالان رایج است اما در اطفال نیز می تواند بروز پیدا کند. در این مقاله با علل ریزش مو ، نحوه ی تشخیص و راه های درمان آن آشنا می شوید.

 

علل ریزش مو

  1. رایج ترین علت بروز این اختلال ژنتیک است که از آن به عنوان ریزش موی ارثی نام برده می شود و در صورت وجود سابقه خانوادگی ریزش مو، این احتمال قوت می گیرد.
  2. علت دیگر بروز اختلالاتی در چرخه تولید و عملکرد هورمونهای جنسی است که اغلب به دلایلی من جمله بارداری،زایمان،استفاده نامنظم از داروهای ضد بارداری و یائسگی ایجاد می شود.
  3. ابتلا به برخی از بیماریها نیز می تواند منجر به ریزش مو شود که از مهمترین آنها می توان به اختلالات تیروئیدی ،آلوپسی آره آتا (نوعی بیماری خود ایمنی که فولیکولهای مو را از بین میبرد) و عفونت پوست سر اشاره کرد.
  4. همچنین بیماریهایی که اسکار بر جای می گذارند می توانند سبب ریزش مو شوند مانند بیماری لوپوس .
  5. عامل دیگر ریزش مو می تواند مصرف برخی از داروها باشد،از جمله داروهای شیمی درمانی،آرتریت ،افسردگی وبیماریهای قلبی عروقی .
  6. شوک های جسمی مثل کاهش وزن شدید و شوک های روانی مثل از دست دادن عزیزان.
  7. اعمال فشار زیاد به هنگام شانه کردن موها که منجر به از بین رفتن فولیکولهای مو می شود.
  8. رژیم غذایی فاقد پروتئین،آهن و سایر مواد مغذی لازم برای رشد مو

 

نحوه تشخیص ریزش مو چگونه است؟

ریزش موی مداوم حکایت از نوعی اختلال و بیماری در بدن دارد که پزشک متخصص با معاینه و بررسی سبک زندگی شما می تواند آن را تشخیص دهد.در برخی موارد تغییر ساده در رژیم غذایی و مصرف بعضی از داروها کمک کننده خواهد بود.اگر پزشک احتمال بدهد که شما مبتلا به نوعی بیماری خود ایمنی هستید ممکن است درخواست بیوپسی از پوست روی اسکالپ بدهد که طی آن با دقت و احتیاط یک قسمت کوچک از پوست جدا شده و مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرد .نکته قابل توجه این است که رشد مو فرآیند پیچیده ای است ،لذا تشخیص دقیق علت ریزش مو ممکن است زمان بر باشد.

 

گزینه های درمانی برای ریزش مو چیست؟

داروهای OTC از جمله کرم ها و ژل ها که باید در تماس مستقیم موضعی با اسکالپ مو قرار می گیرند.

رایج ترین داروی موجود در این ژل ها و کرم ها ماینوکسیدیل است.

طبق نتایج تحقیقات انجمن پوست آمریکا ،بسیاری از پزشکان مصرف ماینوکسیدیل را به همراه داروهای دیگر توصیه می کنند .اما بهتر است بدانید که مصرف ماینوکسیدیل عوارضی نیز به همراه خواهد داشت که از مهم ترین این عوارض میتوان به سوزش اسکالپ و رشد مو در نواحی اطراف مانند پیشانی یا صورت اشاره کرد.

دیگر داروی مهمی که توسط پزشک تجویز می شود فیناستراید است که برای کاهش سرعت روند ریزش مو به صورت روزانه مصرف می شود.این دارو نیز عوارض جانبی ناخواسته ای مثل کاهش میل جنسی خواهد داشت ،از سوی دیگر طبق یافته های جدید استفاده از داروی فیناستراید ریسک ابتلا به سرطان پروستات را افزایش می دهد.

سومین گزینه دارویی کورتیکواستروئید ها هستند.اهمیت مصرف این داروها زمانی افزایش می یابد که علت ریزش مو ابتلا به نوعی بیماری خودایمنی مانند آلوپسی آره آتا باشد ،چرا که این دسته دارویی سبب سرکوب سیستم ایمنی و به تبع آن سرکوب التهاب می شود ،اما نکته قابل توجه این است که مصرف این داروها در طولانی مدت عوارض جدی به همراه خواهد داشت که مهم ترین آنها عبارت اند از:گلوکوم (نوعی بیماری چشمی که می تواند منجر به آسیب عصب بینایی شود)،عفونت،پوکی استخوان

 

5 ویتامین ضروری جهت جلوگیری از ریزش مو

ویتامین های ضروری برای مو

 

1.ویتامین آ (A)

بسیاری از سلول ها جهت ادامه رشد و فعالیت نیازمند این ویتامین هستند،بویژه سلولهای بافت مو که از سرعت رشد بالایی برخوردار است.ویتامین A با مرطوب نگه داشتن اسکالپ مو باعث شادابی مو نیز می شود.کمبود ویتامین A در رژیم غذایی می تواند مشکلات متعددی بوجود آورد که از مهم ترین آنها می توان به ریزش مو اشاره نمود. سیب زمینی شیرین،هویج،کدو تنبل،اسفناج و کلم حاوی مقادیر قابل توجهی از بتاکاروتن(پیش ساز ویتامینA) هستند.

از سوی دیگر باید توجه داشت مصرف بیش از حد این ویتامین می تواند بسیار خطرناک تر از کمبود آن باشد.مطالعات نشان می دهد مصرف مقادیر بالای ویتامین A می تواند با ریزش مو مرتبط باشد.

ویتامین آ

 

2-ویتامین های گروه ب (B)

یکی از مهم ترین ویتامینهای شناخته شده برای رشد مو نوعی از ویتامین B است که بیوتین نامیده می شود.تحقیقات نشان می دهد رابطه مستقیمی بین کمبود این ویتامین و بروز ریزش مو برقرار است. البته قابل ذکر است که کمبود این ویتامین چندان شایع نیست چرا که در اغلب مواد غذایی به میزان کافی یافت می شود. دیگر ویتامین های گروه B در تولید گلبول های قرمز نقش دارند.این دسته از سلولهای خونی اکسیژن و مواد مغذی مورد نیاز را به اسکالپ مو انتقال می دهند که این پروسه برای رشد مو بسیار حیاتی است.از جمله مهم ترین منابع غنی از ویتامین های گروه B می توان به غلات،بادام،گوشت قرمز،غذاهای دریایی و برگ سبزیجات اشاره کرد،اما باید توجه داشت گوشت از معدود منابع دارای ویتامین B12 است بنابراین اگر گیاه خوار هستید مصرف مکملهای حاوی این ویتامین ضرورت بالایی برایتان خواهد داشت.

ویتامین ب

 

3-ویتامین C

بدیهی است که آسیبهای ناشی از رادیکال های آزاد یکی از عوامل قابل توجه ریزش مو هستند.ویتامین C آنتی اکسیدان قدرتمندی است که می تواند به طور چشمگیری عملکرد رادیکال های آزاد را محدود کند. از سوی دیگر بدن شما برای تولید کلاژن نیاز به ویتامین C دارد،کلاژن بخش بسیار مهمی از ساختمان مو است. نقش دیگر ویتامین C که از اهمیت بالایی برخوردار است کمک به جذب آهن است،شایان ذکر است که خود آهن از جمله مواد ضروری جهت رشد مو است.توت فرنگی،فلفل و مرکبات حاوی مقادیر بالی ویتامین C هستند.

ویتامین ث

 

4-ویتامین D

کمبود ویتامین D رابطه تنگاتنگی با ریزش مو دارد. تحقیقات نشان می دهد ویتامین D سبب تسریع روند تشکیل فولیکول های جدید می شود.امروزه بسیاری از مردم به میزان کافی این ویتامین را دریافت نمی کنند،لذا مصرف روزانه 1000 واحد از آن برای جلوگیری از ریزش مو توصیه می شود. از مهم ترین منابع غنی جهت تامین ویتامین D می توان به روغن کبد ماهی،قارچ و غذاهای غنی شده اشاره کرد.

ویتامین د

5-ویتامین E

همانند ویتامین C  این ویتامین نیز خاصیت آنتی اکسیدانی قابل توجهی دارد.در نتیجه مطالعه ای مشخص شد افرادی که با مشکل ریزش مو مواجه بوده اند،طی مصرف 8 ماهه از مکملهای حاوی ویتامین E به میزان 34.5 درصد افزایش رشد مو را تجربه کرده اند،این در حالی است که در گروه مصرف کننده دارونما تنها 0.1 درصد افزایش رشد مو مشاهده شده است.

بذر گل آفتابگردان،بادام،اسفناج و آووکادو از مهم ترین منابع تامین کننده ویتامین E به شمار می روند.

ویتامین ای

omid gh
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *